( 1 ) 6 - كوس و كرناى خونخواهى عثمان و به‌كارگيرى آن به عنوان شعارى براى فتنه ، خونريزى و تمرد در برابر قانون ، نه تنها از سوى امويان بلكه از سوى همهء گروههايى كه به حكومت طمع مىورزيدند ، همچون طلحه ، زبير ، عايشه و ديگران از كسانى كه به طور مؤثر در قيام بر ضد عثمان مشاركت داشتند و در راه اين طمع‌ورزيهاى كم ارزش ، جويهايى از خونهاى پاك روان ساختند و از دست دادن عزيزان و سوگوارى در جاى جاى ميهن اسلامى گسترده شد . ( 2 ) اينها بعضى از پيامدهاى حكومت عثمان است كه بدون شك ، تأثيرى عميق در دگرگونى حوادث داشت و جامعه را به سوى طمع‌ورزيهاى سياسى و گسترش فرصت طلبى و قدرت‌جويى به شكلى فاجعه‌آميز ، سوق داد كه به مبارزه‌اى شديد بر سر قدرت انجاميد و حكومت دينى را به سلطنتى ، تغيير داد و اعتنايى به امور اسلام و اجراى اهداف آن نداشت . و نيز ميان مسلمين و اهل بيت عليهم السّلام جدايى افكند ، آنها كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بر امامت آنان به نص تأكيد نمود و امت را به پيروى از آنان سفارش فرمود كه آن قدسيت اهل بيت ، به شكلى آشكار درهم كوبيده شد و قدرتهاى حاكمى كه پس از حكومت خلفا پديد آمدند ، در پاره پاره كردن بدنها و سركوبى آنان پرداختند و در مورد آنها خويشاوندى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را كه بيش از هر چيزى شايستهء رعايت است ، مورد توجه قرار ندادند . ( 3 ) در اينجا يك مطلب باقى مانده و آن اين است كه امام حسين عليه السّلام در روزگار عثمان در عنفوان جوانى بود و مورخان مىگويند كه آن حضرت به سپاه اسلامى كه براى فتح طبرستان در سال 30 هجرى به فرماندهى « سعيد بن عاص » مىرفت ، پيوست و آن سپاه به خوبى عمل كرد و خداوند فتح و ظفر نصيبش